14 października 2024 r. / Pacjent
Zachorowałem w wieku 23 lat. Jakieś 3 lata później zdiagnozowano u mnie epizod mieszany choroby afektywnej dwubiegunowej. Od zachorowania jestem pod opieką poradni psychiatrycznej. Zacząłem przyjmowanie leków natychmiast po zachorowaniu. Do tego podjąłem terapię, na którą uczęszczam od wielu lat.
W ciągu 30 lat moje leki były zmieniane od czasu do czasu i próbowano nowych leków. Stosowanie leków pozwoliło utrzymać moją chorobę pod kontrolą. Zatem przyjmowałem leki od chwili samego zachorowania do 2017 r. Dzięki lekom byłem w stanie funkcjonować.
W ciągu ostatnich lat, przyjmując leki, zacząłem coraz bardziej odczuwać negatywne efekty uboczne przyjmowania leków. Gdy efekty uboczne stały się nie do wytrzymania, rozpoczęło się zmniejszanie dawek dotychczasowych leków i zastępowanie ich nowymi. Przez lata przyjmowałem praktycznie każdy lek, który mógł zostać przepisany do leczenia mojej choroby. Wszystkie leki powodowały złe skutki uboczne i musiały zostać wycofane. Mógł zostać tylko jeden lek w małej dawce. Gdy leki musiały zostać wycofane w latach 2017-2018, mój stan zaczął się pogarszać.
W ciągu roku 2019 sytuacja stała się naprawdę zła. Następną diagnozą była ciężka depresja. Jesienią 2019 r. mój lekarz musiał powiedzieć, że została już tylko elektroterapia (ECT) i terapia metodą stymulacji prądem stałym (tDCS). Nie chciałem elektroterapii. W moim szpitalu nie było dostępu do leczenia Sooma tDCS. Jesienią 2019 r. zwróciłem się o leczenie tDCS do kliniki Sooma Clinic. Już w kontakcie z Kliniką stwierdziłem, że nie wierzę, że to leczenie może mi pomóc, ale to moja ostatnia nadzieja.
Dopiero po pięciu tygodniach leczenia zauważyłem zmianę nastroju. Zmiana musiała zachodzić stopniowo, ale nie zauważyłem jej od razu. Już podczas leczenia bliska mi osoba uważała, że leczenie jest skuteczne. W miarę upływu czasu po okresie leczenia mój stan znów zaczął się pogarszać. Rozpocząłem leczenie zachowawcze, które trwa już od kilku miesięcy. Uzgadniam częstotliwość sesji leczenia z pielęgniarką w zależności od stanu.
Mój stan zdrowia przed rozpoczęciem leczenia był naprawdę zły. Leczenie Sooma tDCS pomaga mi. Uczucie ciągłego zmęczenia i paraliżu trochę ustąpiło. Leczenie zmniejsza moją płaczliwość, depresję i przygnębienie oraz wyrównuje mój nastrój. Szczególnie ważne jest dla mnie to, że leczenie eliminuje lęk i spowodowane przez niego trudności z jedzeniem. Moja zdolność do funkcjonowania poprawiła się. Robię różne rzeczy w ciągu dnia. Szczególnie podoba mi się to, że zabiegi mogą być wykonywane w domu. Regularny kontakt z pielęgniarką też jest ważny.
To jest wyrób medyczny. Używaj go zgodnie z instrukcją używania lub etykietą.